آیا اصطلاح « پایان ادبیات کودک و نوجوان » اصطلاح درستی است ؟ چه به درستی این اصطلاح باور داشته باشیم و چه به نادرستی آن ، این بحث در جهان امروز در حوزه ادبیات کودک و نوجوان ، بحثی دراز دامن است و ادامه دارد .
به این بحث از چند زاویه می توان نگاه کرد :
کتاب کودک به عنوان یک رسانه در رقابت بارسانه های جدیدتر چه موقعیتی خواهد داشت ؟ برخی از کارشناسان از این زاویه نگرانی هایی دارند و معتقدند که رسانه های جدید به خصوص اینترنت موقعیت کتاب کودک را به خطر می اندازد ، اما برخی دیگر معتقدند که این وضعیت با این که در کارکردهای کتاب به عنوان یک رسانه تغییراتی ایجاد می کند ، اما نه تنها آن را به خطر نمی اندازد ، بلکه آن را کامل می کند . ضمن این که از رسانه های جدیدتر می توان برای توسعه کتاب کودک و نوجوان بهره گرفت .
بحث دیگری که از چند دهه پیش به طور جدی در حوزه ادبیات کودک و نوجوان مطرح شده است بحث « زوال دوران کودکی » است.

معتقدان به این دیدگاه ، دوران کودکی را در عصر رسانه ای شده امروز ، زوال یافته می دانند و کودکان را مخاطبانی می دانند که از فراورده های فرهنگی عام استفاده می کنند . با اعتقاد به این دیدگاه تفاوتی بین مخاطبان کودک و نوجوان و مخاطبان عام نمی توان قایل بود و سخن گفتن از ادبیاتی خاص برای کودکان و نوجوانان معنایی نخواهد داشت .
شماره 43 پژوهشنامه ادبیات کودک و نوجوان به موضوع « پایان کتاب کودک و نوجوان » اختصاص یافته است .
از پژوهشگران ، نویسندگان و صاحب نظران دعوت می کنیم تا با ارائه مقاله های تألیفی و ترجمه ای در این زمینه ما را در برای بهبود کیفی این شماره یاری دهند .

محورهای پیشنهادی مقاله ها
آینده کتاب کودک و نوجوان
آینده ادبیات کودک و نوجوان
ادبیات کودک و نوجوان و زوال دوران کودکی
معنای ادبیات کودک و نوجوان در دوران جدید
ادبیات کودک امروز و دیروز
جایگزین های ادبیات کودک و نوجوان

شرایط مقاله
مقاله می تواند به صورت ترجمه یا تألیف باشد .
محورهای ارائه شده صرفاً پیشنهادی است و مقالات مرتبط با موضوع اصلی ، می تواند با محورهای دیگری تألیف یا ترجمه شود .
حداکثر حجم مقالات 2500 کلمه باشد .
در صورتی که مقاله ها به صورت دست نویس ارائه می گردد ، لطفاً در یک
روی کاغذ،با فاصله مناسب بین خط ها و به صورت خوانا نوشته شود.
دوستان گرامی می توانند مقالات خود را حداکثر تا 15 شهریور 84 به .
نشانی : تهران . ص . پ 1787-13145 و یا دفتر پژوهشنامه به نشانی : تهران خ انقلاب . خ 12 فروردین . خ شهید نظری غربی . کوچه جاوید 1 . شماره 181 و 183 و یا به پست الکترونیک editor@pazhuhesh-nameh.comارسال کنند .
به مقاله های پذیرفته شده حق التحریر پرداخت می شود

جهت خواندن اطلاعات بیشتر اینجا راکلیک کنید

همیشه در هنگام مباحثه با دانشجویان و علاقمندان حوزه ادبیات کودکان، مرتب این سوال از من پرسیده میشد که میتوانید کتابهایی را در زمینه ادبیات کودکان برای ما معرفی کنید؟ برای پاسخگویی به این سوال ، در صدد  تهیه کتابشناسی، کتابهای ادبیات کودکان بودم. اخیرا در جریان مطالعه کتاب  " ادبیات کودکان: رویکردی بر قصه گویی و نمایش خلاق " نوشته یحیی ناظمی دیدم که مولف محترم کتابشناسی از کتابهای ادبیات کودکان و نمایش خلاق و قصه گویی آورده است. هرچند منابعی دیگری نیز بودند که متاسفانه به این لیست راه پیدا نکرده بودند . بعد از تکمیل کردن آنها اولین قسمت که معرفی کتابهای مربوط به ادبیات کودکان هست خدمتتان تقدیم میگردد. در پست های بعدی، کتابهای مربوط به قصه گویی و نمایش خلاق نیز تقدیم حضورتان خواهد شد. بخاطر جلوگیری از طولانی شدن مطلب لیست کتابها را در بخش ادامه مطلب ارائه کردم برای دیدن این کتابها به آن قسمت مراجعه کنید.

در پست وعده کرده بودم که ادامه مطلب را که مربوط به شعر کودک کودک در ایران روزنامه شرق مورخه 27/4/86 بحث شده است خدمتتان تقدیم کنم.

سیدآبادی معتقد است که " شعر کودک و نوجوان حامل صدای بزرگسالانی است که میخواهند در غیبت صدای کودکان و نوجوانان به جای آنان دنیا را ببینند و آنجه را دیده­اند برای آنان بگویند، اما دست یافتن به نگاه کودک بدون عبور از منافع بزرگسالانه که یکی از مهم­ترین آنها اقتدار است، ممکن نیست.

رحماندوست معتقد است که " در حقیقت شاعر بزرگسال شعر خود را در فضایی آزاد، انتخاب و رها می­کند و آنهایی که آنرا می­پسندند 10 تا 15 سال با آن شعر زندگی می­کنند. اما در شعر کودک مخاطب من از پیش اعلام کرده  که با چه فرکانس­هایی، حوج­های مرا می­گیرد، پس برای حرف زدن با او باید خودم را با فرکانس های او تنظیم کنم و گرنه پیام من به او نمی­رسد.

جعفر ابراهیمی (شاهد) معتقد است که " شعر کودک دارای ویژگیهای خاصی است که شامل نگاه شاعر، موضوعات، زبان، بیان تصویرها و ایماژهایی است. شعر کودک در حقیقت، شعری است که به کودک، کودکی­اش را یاآوری می­کند و شاعر کودک سعی می­کند مخاطبش به طور طبیعی کودکی­اش را طی کند و بخشی از آن را تا پایان عمر خود نگه دارد.

افسانه شعبان­نژاد دیگر شاعره کودک معتقد است که " شاعر کودک در حقیقت کسی است که دنیا را از دید کودک می­بیند و وظیفه شاعر کودک دیدن دنیا از مخاطبش است و باید با بهره­گیری از زبان خاص به دنبال نیازهای مخاطب خود باشد و در شعر خود عاطفه و صمیمیت را جای بدهد و چون در استفاده از صنایع ادبی در این گونه محدودیت دارد باید به دنبال جایگزی­های قوی­تر باشد که به نظر من عاطفه و صمیمیت جایگزین خوبی است.

اسدالله شعبانی معتقد است که " شلعر کودک باید حداقل دو خصلت را دارا باشد؛ یکی دنیای کودکانه پر از صفا و خلوص و دیگری دست یافتن  و شناختن دنیای کودکان امروز (مخاطب).