حجه الاسلام و المسلمین راستگو برای علاقه مندان حوزه ادبیات کودکان نامی آشناست. ایشان طلبه های مطرح و بنامی است که بصورت تخصصی مسئله ادبیات کودکان را دنبال کرده است. اگر اغراق نباشد بنده همیشه کار ایشان را با علمایی چون جناب آقای قرائتی در حوزه تخصصی تفسیر و قرآن، جناب آقای جعفر سبحانی و... میدانم چرا که بصورت تخصصی در حوزه ادبیات کودکان و نوجوانان کار کرده است اما آنطوری که باید و شاید نتوانسته به جایگاه واقعی خود دست یابد و در این مورد هم دلایل متعددی را میتوان مطرح کرد که آنها را بصورت حضوری خدمت آقای راستگو عرض کردم. اخیرا ایشان مصاحبه جالبی داشتند در خصوص برنامههای کودک و نوجوان سیما ولی گویا از  برخی خبرگزاریها این مصاحبه را به به گونه ای دیگر مطرح کردند . لذا این موارد آوردم تا شما هم بخوانید و به خاطر داشته باشیم که ما مثل آقای راستگو چند نفر داریم و اگر داریم آنها شاگرد کی هستند؟ 

در ایامی که مردم ما سرگرم مراسمهای سوگواری ۱۴ -۱۵ خرداد و ایام سوگواری شهادت بانوی دو عالم حضرت زهرا بودند یکی دیگر از نویسندگان شهیر کشورمان نیز ما را ترک کرد. خوانندگان ادبیات مخصوصا نادر ابراهیمی را به خوبی می شناسند. وی یکی از نویسندگان توانمند این عرصه بوده و آثار متعددی را به رشته تحریر درآورده بود. از زیباترین این آثار میتوان به اثر " قلب کوچک خود را به چه کسی هدیه کنم" اشاره کرد. وی علاوه بر نوشتن آثار کودکان و راه اندازی انتشارت " همگام با کتاب کودک" زمینه رشد نویسندگان جوان را فراهم کردند. وی از منتقدان این حوزه یز بودند که دو اثر

۱. ابراهیمیُ نادر. مقدمهای بر مصور سازی کتاب کودکان. تهران: آگاهُ ۱۳۶۷

۲. ابراهیمی، نادر. مقدمه ای بر آرایش و پیرایش کتابهای کودکان. تهران: آگاه، ۱۳۶۸

را به رشته تحریر درآوردند. یادش گرامی و راهش پر رهرو باد

 

جهت مطالعه بیشتر اینجا را کلیک کنید

روزنامه جام جم مورخه 6/3/87 کفتگویی را با برخی از صاحب نظران در خصوص ظرفیت­های ادبیات کودکان و نوجوانان ایران برای جهانی شدن انجام داده است. تقدیر جایزه هانس کریستین آندرسن از هوشنگ مرادی کرمانی، جایزه سیب طلایی باتیسلاوا و جایزه جهانی تعلیم و تربیت یونیسف برای نادر ابراهیمی، دیپلم افتخار دفتر بین المللی کتاب برای نسل جوان برای احمد اکبرپور، جایزه ادبی کبرای آبی از کتاب سال سوئیس برای محمدرضا بایرامی از مصادیق ظرفیت­های ادبیات کودکان ایرانی برای جهانی شدن نام برده شده است.

زهره قائینی رئیس هیات داوران هانس کریستین آندرسن معتقد است که ادبیات کودکان ایران نسبت به خیلی از کشورهای همسایه و منطقه جلوتر است و ما می­توانیم با توجه به پیشینه تاریخی کشور خود از پیشگامان ادبیات کودکان و نوجوانان باشیم که بایستی برای رسیدن به این جایگاه برنامه­ریزی داشته باشیم. نبود نشر حرفه­ای از اصلی ترین مشکلات این مسیر می­باشد.

فریده خلعتبری رئیس انتشارات شباویز که بیش از 400 عنوان از آثار ادبیات کودکان کشورمان را در 30 کشور جهان منتشر کرده معتقد است که ادبیات ایران برای جهانی شدن دارای ظرفیت بی نهایتی می­باشد اما از سوی دولت از ناشران بین­المللی حمایت­های کمتری به عمل می­آید.

محمدرضا یوسفی نویسنده­ای که آثارش به زبانهای مختلف دنیا ترجمه شده معتقد است که در ادبیات کودکان ایران ظرفیت­های بی­نظیری برای عرضه به جهان وجود دارد اما نبود مترجمان زبردست جهت ترجمه آثار برتر به زبانهای زنده دنیا چالش اصلی شرایط موجود است.

مصطفی رحماندوست شاعر کودکان معتقد است که در حال حاضر ناشران ایرانی ورود به عرصه­های بین­المللی را خوب یاد گرفتند و با شرکت در نمایشگاههای جهانی و فروش امتیاز آثار خود به جهانیان ادبیات ایران را به جهاانین معرفی می­کنند اما مشکل اصلی عدم عضویت ایران در قانون کپی رایت هست (ص20)

راستی نظر شما چیست؟ آیا ادبیات کودکان ما ظرفیت جهانی شدن دارد؟ مشکلات سر راه این مسیر چیست؟