راستش در هنگام مطالعاتم به این مطلب برخورد کردم دیدم خیلی جالب است حیفم آمد که به شما تقدیم نکنم

سوانی، جی. پی. (1375). به جلو، به پیش، به بالا. از مجموعه برای آن به سوی تو می­آیم. ترجمه فریبا مقدم. تهران: نشر اوحدی.

«دويدن از پي خوشي و قدرت مانند ليسيدن عسلي است كه روي لبة تيغ ريخته شده باشد، عسل شايد شيرين باشد، اما زبان را به دو نيم خواهد كرد».

يك روز از او تقاضا كردم تا پندي بدهد؛ پند او در سه كلمه خلاصه مي‌‌شد: «به جلو، به پيش، به سوي خدا. زمين جاي آسايش نيست. مي‌بايست به جلو حركت كرد، توقف كردن يعني سقوط. گاوميش وقتي كه از مرداب مي‌گذرد توقف نمي‌كند، زيرا توقف و استراحت براي او يعني فرو رفتن و غرق شدن در آن. دنيا نيز همچون مرداب است. اگر مي‌خواهيد از آن به سلامت عبور كنيد به جلو پيش رويد و از تلاش دست نكشيد". (حکیمی؛ کاموس، 1382، ج2، ص 158).

دوستان عزیز

چند پست قبل من متنی در خصوص نشریه پژوهشنامه ادبیات کودکان و نوجوانان فرستاده بودم در آن مطلب عرض کرده بودم که تا شماره ۲۳ مجله را مشترک بودم از شماره ۲۳ به بعد اشتراکم قطع شد تا اینکه مجددا در شماره ۵۸ مشترک شدم. آنچه در این چند سال اتفاق افتاده بود در جا زدن نشریه در این مدت بود متاسفانه شماره های اخیر هیچ فرقی با شماره های قبلی نداشت در حالیکه در این مدت تحولات بیشتری در این حوزه اتفاق افتاده بود انگار این عزیزان اصلا به این موضوع فکر نکرده بودند. ادبیات کودکان به حدی رشد کرده که می تواند یک نشریه علمی - ترویجی یا پژوهشی داشته باشد . اگر خدا بخواهد این مهم در حال اتفاق افتادن است . مرکز مطالعات مطالعات ادبیات کودک دانشگاه شیراز قصد انتشار نشریه ای را دارد و فراخوان هم داده است امیدوارم که پدیدآورندگان موفق و پیروز باشند