رنج بر دو گونه است:

رنجي كه ما خود با زير پا گذاشتن قوانين زندگي، به وسلة تفكر ناپاك، احساسات نادرست، تخيل مهار نشده و عواطف نامتوازن، براي خود به وجود مي‌آوريم. چنين رنج‌هايي در خدمت هيچ هدف مفيدي نيستند. مي‌توان با تسلط داشتن بر افكار، خواسته و تخيل و هدايت نيروهاي خود، براي به انجام رساندن هدف حقيقي زندگي، از اين گونه رنج‌ها اجتناب كرد. بي‌شماري از ما، بسياري رنج‌هاي غير ضروري براي خود ايجاد مي‌كنيم. براي شيري كه ريخته شدهاست گريه مي‌كنيم، براي چيزهايي كه اتفاق افتاده و يا هنوز روي نداده است نگران مي‌شويم و اجازه مي‌دهيم كه اين نگراني لحظة حال را خراب كند و با ترس به آينده‌اي ناشناخته نگاه مي‌كنيم . ترس از آينده باعث مي‌شود كه انواع چيزهاي وحشتناك را در نظر مجسم كنيم.

نوع دوم رنج، آن است كه از سوي خداوند بر ما نازل مي‌شود و ناشي از شكستن قوانين زندگي نيست؛ اين رنج‌ها بر بهترين انسان‌ها، و شريف‌ترين روح‌ها نازل مي‌شوند. اين رنج‌ها بر كريشنا، عيسي مسيح، بودا، زرتشت، موسي و محمد، نانك، كبير و چيتانيا و ميرا و به همة عاشقان خداوند و بشريت نازل شد. اين نوع رنج به تنهايي نمي‌آيد؛ بلكه نيروي عظيم و آسايش را با خود مي‌آورد كه رنج را شيرين مي‌سازد. اين فرق ميان اين گونه رنج و نوع اول آن است. رنجي كه انساني براي خود خلق مي‌كند، در حالي كه با اين اثر آرامش بخش خداوند همراه نيست، سخت و تحمل‌ناپذير مي‌شود، روح آدمي را مي‌شكند و او را به ورطة نوميدي مي‌افكند، اما رنجي كه از جانب خدا بر ما نازل مي‌شود براي خير و خوبي ماست (حکیمی؛ کاموس، 1382، ج2، ص 172-173).

«هر چه دشواري بزرگتر باشد، انسان شريفتر مي‌شود».

راستش در هنگام مطالعاتم به این مطلب برخورد کردم دیدم خیلی جالب است حیفم آمد که به شما تقدیم نکنم

سوانی، جی. پی. (1375). به جلو، به پیش، به بالا. از مجموعه برای آن به سوی تو می­آیم. ترجمه فریبا مقدم. تهران: نشر اوحدی.

«دويدن از پي خوشي و قدرت مانند ليسيدن عسلي است كه روي لبة تيغ ريخته شده باشد، عسل شايد شيرين باشد، اما زبان را به دو نيم خواهد كرد».

یقیننا شما هم با این گونه گلایه ها و شکوه ها روبه رو هستید یا شنیدید. واقعا کدامیک حق است؟ رفتار فرزندان و یا توقعات والدین

در جریان مطالعه به این روایت از حضرت رسول اکرم برخوردم گفتم با شما در میان بگذارم حضرت می فرمایند:

لا تقسروا اولادکم علی ادابکم فانهم مخلوقون لزمان غیر زمانکم

فرزندان خود را به عادات و آداب خود مجبور نکنید، زیرا آنها برای زمانی غیر از زمان شما خلق شده اند.

منبع (باهنر، ناصر آموزش مفاهیم دینی: همگام با روانشناسی رشد. تهران: سازمان تبلیغات اسلامی، معاونت آموزش و پژوهش، ۱۳۷۸، ص۱۲۹

راستی نظر شما چیست؟